Vroeger dacht ik: als ik maar dit of dat doe, dan komt alles goed. Vol enthousiasme begon ik ergens aan, met hoop en goede moed. Maar na een tijdje stortte die hoop weer in. Dan dacht ik dat ik niet genoeg mijn best had gedaan, of dat wat ik probeerde gewoon niet werkte. Toch bleef ik het proberen, tegen beter weten in. Of ik gaf het op en ging weer op zoek naar iets nieuws. Ik leefde met het idee dat er iets mis met mij was, dat ik niet goed genoeg was, en dat dat opgelost moest worden. Alsof er zoiets bestaat als ‘klaar’ zijn, en daarna een leven vol geluk.
Ik was op zoek naar het antwoord op al mijn vragen en die ene formule die het allemaal beter zou maken, buiten mijzelf. Nu begin ik steeds meer te voelen en begrijpen, dat het al goed is. Dat ik al goed ben, dat we goed zijn, mét al onze imperfecties. Én dat het nooit klaar is, nooit af. Ik kan blijven leren en groeien. Hoe mooi is dat!
Eigenwaarde, die ik ontwikkel via Vallei, helpt mij om laagje voor laagje mijzelf te aanvaarden en lief te hebben met alles wat er is en alles wat ik ben. Daardoor geniet ik steeds meer van de kleine dingen. De zon op mijn huid, het geluid van de regen, de glimlach van een dierbare. Door iedere keer weer af te dalen in mijn lichaam, sta ik meer en meer open om te ontvangen wat er allemaal al is. En vind ik onverwachts antwoorden.
Niet dat het makkelijk is, er is altijd wel iets aan de hand. Er zal altijd een storm zijn om ons heen. Maar juist die storm daagt mij keer op keer uit om een nieuwe laag te ontdekken en een nieuwe stap te zetten. En Vallei ondersteunt mij bij dit proces.
Later als ik groot ben
